۲۵۵ هجري قمري کال

۲۵۵ هجري قمري کال، د هجري قمري کالهندارې په اساس له مکې مدینې ته د پېغمبر(ص) له هجرته وروسته دوه سوه پینځه پنځوسم کال دی. د شیعیانو دولسم امام حضرت مهدي(عج) په دې کال پېدا شوی دی. همداراز دا کال د شیعیانو د یوولسم امام حسن عسکري(ع) (۲۵۴-۲۶۰) له امامت سره هم مهاله و.

په دې کال کې له مهمو پېښو څخه په کوفې کې د امام حسن مجتبی(ع) له لمسیانو د علي بن زید او عیسی بن جعفر د پاڅون پېل او د طاهریانو د حکومت په پولو د یعقوب لیث صفاري حمله او د فارس نیول دي.

معرفي

۲۵۵ هجري قمري کال د امام حسن عسکري (۲۵۴-۲۶۰ق) له امامت سره برابر و.^[۱] همداراز په دې کال کې د عباسي واکمنانو څخه معتز (۲۵۲-۲۵۵ق) او مهتدی (۲۵۵-۲۵۶ق) حکومتونه په لاس کې لرل.^[۲]

د دې کال لومړۍ ورځ یعنې د محرم لومړۍ نیټه د۲۴۷ هجري لمریز کال د مرغومي له څلورمې او د ۸۶۸ میلادي کال د دسمبر له ۲۴ د دوشنبې له ورځې سره برابره او د کال وروستۍ ورځ د ذی الحجې ۲۹ د پنجشبې له ورځې د ۲۴۸ لمریز کال د لیندې له ۲۲ او د ۸۶۹ میلادي کال د دسمبر له ۱۲ سره برابره ده.^[۳]

پېښې

د ربیع الثاني په ۳ جرجان ته د امام عسکري(ع) سفر^[۴]
د روژې په میاشته کې د زنګیانو د پاڅون پېل^[۵] چې په ۲۵۵ کال کې یې خپل پاڅون پېل کړ.^[۶]
په کوفې کې د امام حسن مجتبی(ع) له نسله د علي بن زید او عیسی بن جعفر د پاڅون پېل.^[۷]
له خلافته د معتز عباسي خلع کول ( په بزرګه میاشته کې) او څو ورځې پس (د شعبان په دوهمه) یې وژل کېدل.^[۸]
د څوارلسم عباسي خلیفه مهتدي عباسي د خلافت د پړاو پېل (حکومت: ۲۵۵-۲۵۶ق)^[۹]
د سیستان امیر یقوب لیث صفاري د طاهریانو په حدودو برید وکړ او فارس یې ونیوه.^[۱۰]

پېدا شوي کسان

د شیعیانو دولسم امام حضرت مهدي(عج) د شعبان په پينځلسمه شپه په سامراء ښار کې وزېږېد.^[۱۱]

وفات شوي

د امام رضا ،جواد او هادي(ع) له اصحابو علي بن مهزیار اهوازي چې وفات یې په ۲۵۵ یا ۲۵۴ قمري کال کې ګڼل شوی دی.^[۱۲]
د امام حسن مجتبی(ع) لمسی محمد بن صالح بن عبدالله، چې د متوکل عباسي په خلافت کې یې یوه موده پاڅون وکړ او ونیول شو او له دریو کلونو وروسته خوشی شو.^[۱۳] په ځینو اقوالو کې د هغه د وفات کال ۲۴۸ ق راغلی دی.^[۱۴]
محمد بن کرام، د کرامیه کلامي مکتب بنسټ ګر.^[۱۵]
لوی عرب ادیب او تکړه معتزلي متکلم په جاحظ مشهور ابو عثمان عمرو بن بحر بن محبوب کناني^[۱۶]
احمد بن حمدون ندیم (لغت‌ پېژاندی) چې د عباسي متوکل او مستعین له نزدېکانو او هم نشینانو و.^[۱۷]

فوټ نوټ

↑ طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۱۴.
↑ حسینی خاتون‌آبادی، وقایع السنین و الاعوام، ۱۳۵۲ش، ص۱۷۹؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۹.
↑ سایت تبدیل تاریخ هجری
↑ قطب‌الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۴۲۵–۴۲۶؛ اربلی، کشف الغمة، ۱۳۸۱ق، ج۲، ص۴۲۷–۴۲۸؛ ابن حمزه طوسی، الثاقب فی المناقب، ۱۴۱۹ق، ص۲۱۵.
↑ ابن‌جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۱۲، ص۲۳۵.
↑ ابوالفداء، المختصر، بی‌تا، ج۲، ص۴۶.
↑ مسعودی، مروج الذهب، ۱۳۶۳ق، ج۴، ص۹۴؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۸.
↑ طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۹.
↑ ابن عبری، تاریخ مختصر الدول، ۱۹۹۲م، ج۱، ص۱۴۷؛ ابن تغری بردی‌، النجوم الزاهرة، ۱۳۹۲ق، ج۳، ص۲۶.
↑ اشپولر، تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی، ۱۳۴۹ش، ج۱، ص‌۱۲۱.
↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ص۵۱۲؛ طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۱۴.
↑ زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۵، ص۲۵؛ ابوالحسنی، عالمان شیعه، ۱۳۸۲ش، ص۸۲.
↑ اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۴۸۰.
↑ زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۶، ص۱۶۲.
↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۳۸۵ق، ج۷، ص۲۱۷.
↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۳۸۵ق، ج۷، ص۲۱۷.
↑ زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۱، ص۸۵.

سرچينې

ابن اثیر، عزالدین، الکامل فی التاریخ، بیروت،‌دار صادر -‌دار بیروت، ۱۳۸۵/۱۹۶۵.
ابن تغری بردی‌، جمال‌الدین یوسف، النجوم الزاهرة فی ملوک مصر و القاهرة، قاهره، وزارة الثقافة و الإرشاد القومی. المؤسسة المصریة العامة، ۱۳۹۲ق.
ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الثاقب فی المناقب، قم، انتشارات انصاریان، چاپ سوم، ۱۴۱۹ق.
ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الأعیان و أنباء أبناء الزمان، قم، الشریف الرضی، ۱۳۶۴.
ابن عبری، غریغوریوس بن هارون، تاریخ مختصر الدول، بیروت، دار المشرق، ۱۹۹۲م.
ابوالحسنی، رحیم، عالمان شیعه، مجله شیعه‌شناسی، شماره ۳ و ۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۲ش.
ابوالفداء، اسماعیل بن علی، تاریخ أبی الفداء المسمی المختصر فی أخبار البشر، به تحقیق محمود دیوب، بیروت، دار الکتب العلمیه، منشورات محمد علی بیضون، بی‌تا.
اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، تبریز، نشر بنی هاشمی، چاپ اول، ۱۳۸۱.
اشپولر، برتولد، تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی، با ترجمه عبدالجواد فلاطوری، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۴۹ش.
اصفهانی، ابوالفرج علی بن الحسین، مقاتل الطالبیین، تحقیق سید احمد صقر، بیروت،‌ دار المعرفة، بی‌تا.
حسینی خاتون‌آبادی، عبد الحسین، وقایع السنین و الاعوام یا گزارشهای سالیانه از ابتدای خلقت تا سال ۱۱۹۵ هجری، به تصحیح محمدباقر بهبودی، با مقدمه ابوالحسن شعرانی، با مقدمه شهاب‌الدین مرعشی، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۵۲ش.
زرکلی، خیرالدین، الأعلام، بیروت، دار العلم للملایین، ۱۹۸۰م.
طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الوری بأعلام الهدی، قم، موسسه آل البیت علیهم السلام لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.
طبری، تاریخ طبری، تاريخ الأمم و الملوك، بیروت، بی‌نا، بی‌تا.
قطب‌الدین راوندی، سعید بن عبد الله، الخرائج و الجرائح، قم، مؤسسه امام مهدی(عج)، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ق.

[1] طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۱۴.

[2] حسینی خاتون‌آبادی، وقایع السنین و الاعوام، ۱۳۵۲ش، ص۱۷۹؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۹.

[3] سایت تبدیل تاریخ هجری

[4] قطب‌الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۴۲۵–۴۲۶؛ اربلی، کشف الغمة، ۱۳۸۱ق، ج۲، ص۴۲۷–۴۲۸؛ ابن حمزه طوسی، الثاقب فی المناقب، ۱۴۱۹ق، ص۲۱۵.

[:4-5] ابن‌جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۱۲، ص۲۳۵.

[:1-6] ابوالفداء، المختصر، بی‌تا، ج۲، ص۴۶.

[7] مسعودی، مروج الذهب، ۱۳۶۳ق، ج۴، ص۹۴؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۸.

[8] طبری، تاریخ الامم و الملوک، بی‌تا، ج۹، ص۳۸۹.

[9] ابن عبری، تاریخ مختصر الدول، ۱۹۹۲م، ج۱، ص۱۴۷؛ ابن تغری بردی‌، النجوم الزاهرة، ۱۳۹۲ق، ج۳، ص۲۶.

[10] اشپولر، تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی، ۱۳۴۹ش، ج۱، ص‌۱۲۱.

[erashad512-11] مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ص۵۱۲؛ طبرسی، إعلام الوری، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۲۱۴.

[12] زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۵، ص۲۵؛ ابوالحسنی، عالمان شیعه، ۱۳۸۲ش، ص۸۲.

[13] اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۴۸۰.

[14] زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۶، ص۱۶۲.

[15] ابن اثیر، الکامل، ۱۳۸۵ق، ج۷، ص۲۱۷.

[16] ابن اثیر، الکامل، ۱۳۸۵ق، ج۷، ص۲۱۷.

[17] زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۰م، ج۱، ص۸۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]